Anne! Ben Yine Bozuldum...

Düşüncelerim vahiy gibi frontal cortexime giriyor. Ama saplantılarım beynimin etrafında fır dönüyor. Bense sadece çakralarımı açıp müzik dinliyorum.

Bir anda sandalyeye akmaya başladım. Bedenim hala şeklini koruyordu fakat ben akmak istediğim yere akıyor ve eşyaların ve insanların hacimlerini ve kütlelerini hissediyordum.

Hepimiz aynı bokun soyuyuz.

Elektronlar, protonlardan ve nötronlardan oluşuyoruz. Nötrleşme ihtiyacımızdan mütevellit saçma sapan hareketler yapıyoruz.

Beni seviyor musun?

Bozuldum. Herşey boktan, herkes boktan. Ülke boktan, dünya boktan, hayat boktan, durumlar boktan.

Birileri bir yandan dünyayı ele geçirme planları kuruyorken herkes birbirinin arkasından konuşuyor, herkes birinin kuyusunu kazıyor. Bu atomların savaşı. En çok atomu ele geçiren kazanır.

Herkes durumun farkında gözüküyor ama hiçbir bokun yapıldığı yok.

Hepimiz aynı bokun soyuyuz.

Uzaydan dünyaya atlamak istiyorum. Yerçekiminin bana kazandırdığı ivmeyle jöleye dönüşmek, dünyaya çarpmak ve saçılmak istiyorum.

Ya da sadece bir yerde oturup birileriyle kahve içmek konuşmak istiyorum.

Ya da şu dünyaya atlama fikrine geri dönelim.

Fuşşşşşşşşş
Blöçk
Blongililililili

Naber... Beni seviyor musun?