Bir şeyler üretmek için illede hayatımdan memnun olmaktan vazgeçmem mi gerekiyor?
Hiçlikten başka hiçbirşey hissetmeyen bir insan hayatından nasıl memnun olabilir. Ben oldum, bir aralar kendimi bu şekilde savundum ve başarılı oldum.
Ama ucundan kıçından bir hayattan memnun olmakla hayattan memnun olmak arasında dağlar kadar fark var.
Şu aptal satırları yazmak için bile birşeylerden vazgeçtim çünkü birşeylerden vazgeçmek gerektiğini de biliyorum. Ağlamayana hiçbir zaman mama yok.
Peki ya duygu sömürüsü yapmayı sevmiyorsam. Peki ya nispet yapmayı daha çok seviyorsam.
Söylenecek o kadar çok şey var ki hiç konuşmamak en iyisi.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder